Ο δάσκαλος του γένους – και μετέπειτα άγιος – Κοσμάς ο Αιτωλός, ο οποίος είχε οργώσει την τουρκοκρατούμενη Ελλάδα, προκειμένου να εμψυχώσει τους σκλαβωμένους Έλληνες και να τους μεταλαμπαδεύσει τη φλόγα της πίστης, της γνώσης και της ελευθερίας, γύρω στα 1770 πέρασε κι από το χωριό της Οξυάς (τότε Σιάμ). Μίλησε στους κατοίκους του στη θέση Ξυλινόσταυρος – από το γεγονός αυτό και το τοπωνύμιο – και μεταξύ άλλων τους είπε κάτι που έμοιαζε με προφητεία: "Καλό χωριό, τους είπε, αλλά με τον καιρό θα σκορπιστεί τόσο, που από τη μια άκρη ως την άλλη ο κόκορας δεν θα ακούγεται". Και πράγματι, μετά από μία εκατονταετία περίπου, το χωριό απλώθηκε αρκετά στη γύρω περιοχή και δημιουργήθηκαν οι συνοικισμοί, όπως είναι και σήμερα. Ο βασικός λόγος εκείνης της εξέλιξης τότε ήταν η ανεύρεση κατάλληλων χώρων για καλλιέργειες και για την ανάπτυξη της κτηνοτροφίας.
Η Οξυά έχει έκταση περίπου 28.000 στρέμματα. Τρεις είναι οι βασικοί πυρήνες του χωριού:
· Το Κέντρο του χωριού, όπου ανήκουν και οι συνοικισμοί: Παλιάμπελα, Ζαμανάτικο, Κούρα και οι οικισμοί: Διακόπια, Μουτσιάρα, Καλαθάκη, Διχάλη.
· Το Μοναστήρι, όπου ανήκουν οι συνοικισμοί: Μεγάλη Βρύση, Μεσορράχη, Ζογρίτσα, Σούλα, Δάφνη, Συκιά και Μελίσσι.
· Το Παλαιοχώρι, όπου ανήκουν οι συνοικισμοί: Παλαιοχώρι, Βαγένια, Πλατάνια και οι οικισμοί: Διαλώνια, Κατέκαλος.
Με επίκεντρο τους τρεις παραπάνω πυρήνες του χωριού λειτουργούν και οι τρεις ενορίες του: του Αγίου Δημητρίου, στο κέντρο, της Αγίας Τριάδας, στο Μοναστήρι και του Προφήτη Ηλία, στο Παλαιοχώρι
