Μία παρέα κυνηγημένη από τους Τούρκους – και προερχόμενη από τον κάμπο – ήταν ουσιαστικά οι πρώτοι κάτοικοι του χωριού. Κατέφυγαν αρχικά σε μία πολύ οχυρή τοποθεσία – η οποία σήμερα έχει καταστεί αρκετά δύσβατη – κοντά στο Παλαιοχώρι, στη θέση "Σπίτια". Εκεί διακρίνει κανείς κάποιες σειρές από πέτρινους σωρούς, που οι παλαιότεροι μας διηγούνταν ότι ήταν ερείπια από προχειροφτιαγμένα σπίτια. Με την παρέλευση κάποιων χρόνων – 10 ή ίσως 15 – οι πρώτοι εκείνοι κάτοικοι απλώθηκαν απέναντι στο σημερινό Παλαιοχώρι, όπου το μέρος είναι πιο βατό και καλλιεργήσιμο. Μάλιστα, από τον άγιο της πρώτης τους εκκλησίας, τον Αη-Λιά – κάπου κοντά στη σημερινή εκκλησία – το χωριό εκείνο, αρχικά, είχε ονομαστεί Αϊλίτσι.
Καθώς ο πληθυσμός του χωριού αυξανόταν με γοργούς ρυθμούς, είτε αφ’ εαυτού είτε με την ενσωμάτωση και άλλων Αγραφιωτών, έπρεπε αναγκαστικά να βρεθεί ο κατάλληλος τόπος για μετεγκατάσταση του πλεονάζοντος πληθυσμού. Έτσι, δημιουργήθηκε πιο ψηλά κι άλλο χωριό – εκεί όπου το σημερινό κέντρο της Οξυάς – που ονομάστηκε Σιάμος ή Σιάμου. Τα δυο αυτά χωριά, ωστόσο, αποτελούσαν ένα χωριό.
